دى حقيقتِك

الحياة فيها مواقف
فيها بتبان المعادن
تلقى نفسك فيها شايف
إللى ما كان عمره باين.
فيها بتبان الحقيقة
إللى أيامنا داريتها
و اللى كانت يوم بريئة
يطلع الغدر هوايتها.
ياما قلتى وياما عدتى
إن إخلاصك أكيد
و انك انتى واقفة جنبى
مهما يحصل شىء جديد.
كانت الأيام سعيدة
و الحياة حلوة ف عينينا
بكرة فى أحلام جديدة
و السما مفتوحة لينا.
فجأة تتبدِّل ظروفى
و القى فيكى طبع تانى
بعد أمنى ييجى خوفى
وانتى بتزيدى ف هوانى.
فجأة تطلعلى عيوب
عمرى يوم ما سمعت عنها
والقى ليّا كتير ذنوب
كنتى ساكتة وشايلة منها.
هوا فين. . راح فين وفائك
إللى ياما حلفتى بيه؟
و اللى دايماً كان كلامك
كله بيأكد عليه؟
الحقيقة انى اتصدمت
عمرى ما استنيت دا منِّك
بس بردو أكيد عرفت
إن هيه دى حقيقتك.