حبة حزن

مخنوق وكاره دنيتى
والدنيا مش هيا
مهموم وعايش وحدتى
ولا حد حاسس بيا
عمال ألملم دمعتى
والحزن ساكن فيا
وكل ما أقول انتهت
ألقى البدايه هيا
أصحاب تقطع فروتى
ويقولوا تسليه
وياخدوا اللى يخصنى
واللى يخصهم مش ليا
تايه فى دنيا البشر
وتعبتنى رجلايه
كل ما أحاول يوم أقف
تيجينى الضربه مخفيه
ضربه بتقتل م الوجع
وكأنها هى
طمعانه فى كل الألم
وقاصده العذاب ليا
مخنوق أنا م البشر
وكل اللى غدر بيا
أنا اللى بحصد شوك؟
وأنا زارع الورد بإديا
ولإمتى هفضل حزين؟
والدمعه فى عنيا !!!
يا رب وأنت الكريم
الطف بقا بيا