على خد القمر دمعه......"قصيده بالعاميه المصريه"

على خد القمر دمعه
و فوق منها عيون لامعه
و دمع الحزن ماليها
ده مين جرحه و جرح قلبه
و مين هانت عليه يقسى
و يعمل كل ده فيها
.............................
قولوا لى مين و انا و الله
أخليه للبشر عبره
واخليها علىجبين السحاب قمره
و كل الناس تقول نظره
و أكتبها و أحكيها
على مر الزمان قصه
لنجمه من السما بصه
و مالكه الكل بعنيها
...........................
حبيبتى ياللى انا عاشقك
يا ريتنى من زمان شفتك
عينيكى دبت انا فيها
............................
آه لو يعود بينا الزمن
كانت حاجات بينا كتير اتغيرت
كانت عيونى ضمتك
وايديه مسحت دمعتك
ما كانتش عينك يوم بكت
كانت ضلوعى تبقى هى مخدتك
كانت يا ورده مفتحه
تمحى الضلام من سكتك
ماكانتش شوكه من اللى فيكى مجرحه
تعرف طريقك تجرحك
كانت خدودك فتحت
أكتر ما هى مفتحه
تحت الدموع الجايه واللى مروحه
واللى مافيها أثرت
..............................
حبيبتى دمعتك سابت
فى قلبى جرح و علامه
حبيبتى ياللى لون عينك
جرح قلبى و قلوب ياما
على خدك يا ريتنى كنت انا شامه
و فى عنيكى يا ريتنى نظره بسامه
و بين الورد فى شفايفك
يا ريتنى نحله حوامه
ألف ألف وارجع لك
و يوم ما اشتاق ادوق عسلك
أسيب الدنيا و آجيكى
أنام واتغطى بجفونك
و تحكى لى و أسمعلك و ادوب فيكى
وانام واصحى ألاقى عنيه فى عنيكى