وجع الفطام .... بقلم الشاعر وحيد وصفى محمد السعيد

مرسومه فوق وشَّك
ملامِح رحلِتَك
و مْصبَّراك روحَك
على كل الهموم
و لا مره كنت بتِخْتِفى
و لا كانت التفاصيل فى قلبَك تِنْطِفى
أشواقَك اللى بتعصُرَك
كانت فى نفس الوقت
بتجَرِّى الشريط قُدَّام عينيك
من قبل ما تُقْبُض عليك الأسئله
واخدك نصيبَك
للحكايات اللى مليانه سَفَر
.... هربان
و دايماً شنطِتك
ما فيهاش مكان للفَرْح
نابك إيه من القلب الوَسيع
غير الوجع
و بْرغم كِدْبَك
جاىّ تحلم بالحقيقه تِنْصِفَك !
أمَّك و فاتحه لك دراعاتها
على آخر ما تقدر
لو تشكُرَك من قَلبَها
يبقى السُّكات
لو جَحَدِتَك
... حتدوب دموع
بعد العَزَا بِسْنين و لسه بتفتكر :
هو انتى يا امَّه
كنتى نايمه و الا إيه ؟
شفتى السنين ازاى
بتِفْلِت من إيدينا ؟
فاكره الطريق لما اتْلَوَى
و ما شُفناهوش
غير بَعْد ما مَسَحْنَاه بِوَقْعِتنا عليه ؟
شُفتى العَجَز
مالى ملامحى قد إيه ؟
إزاى فطمتينى
و انا سِنِّى تلاتْ تُشْهُر
مستعجله على إيه ؟
آدينى طالع بَرْضُو مستعجل !
و عْياطى فى وقت الفطام
ما صْعُبشى يا امَّه عليكى ليه ؟
سبتى الدموع على وشى تحفر
كل تجاعيد الكِبَر
أنا مش باحاسبِك
بسَّ انا من حقى اكون موجوع
لآخر نقطه فى حدود الوجع
كان العَشَم و الحلم
أضعف من قساوتِك
و صحيح سُطورى
لسه قادره ترسِمِك كل الكلام
لكن انتى عجِّزتينى بَدْرى
بالفِطام