محمد البدراوى يكتب: كان معايا

وفجأه ملقتوش
كان حبى ومنايا
كان أملى البشوش
كان فرحى وهنايا
كان شوقى وهوايا
دلوقتى راح حبيبى
فى مكان معرفوش

حبيبى كان معايا
وفجأه ملقتوش
كان نفسى أكون وياه
واغرق فى بحر هواه
واعيش حياتى معاه
والفرح يكون جواه
كان نفسى فى الابتسامه
حبيبى ولا ملامه
حبيته يامه يامه
وقلبى قام واحتار
أقوله مع السلامه
ولا يدوق النار

حبيبى كان معايا
وفجأه ملقتوش
أنا عشت كتير فى عذابى
مابين أهلى وأحبابى
أسهر واحلم كتير
وع الدنيا عملت حسابى
أخد حبيبى وأطير
واكتب واضيف لكتابى
قصة حبى الكبير
اللى فتحتلها بابى
حبيبى كان معايا
وفجأه ملقتوش
عيش يا قلبى عيش
وبص للأيام
ده الفرح ده مايجيش
إلا مع الأحلام
عيش يا قلبى عيش
وبص للأيام
يا قلبى انت فى جيش
وكل دى أوهام
وارمى اللى راح
من أيامك
ارمى اللى راح
شيل الجراح
من قدامك
شيل الجراح
وعيش ياقلبى عيش
حبيبى كان معايا
وفجأه ملقتوش