ما انت عارفة انى فلاح

ما انت عارفة انى فلاح
لا انا سفير
ولا وزير
ولا طير بجناح
حلمى على قدى
تودينى قد ودي
ونغنى للصباح
ما انت عارفة انى فلاح
ماليش غير يدى
اكل من عرقها
واصون وعد جدى
انى اموت
ولا أفوت ارضى
ارضى اللى بحبك قدها
وبتحبك قدى
اه يا ام قلب طايش
لو تحب الأرض ترضى
وعمرك ما تقولى امتى
وعمرك ما ف يوم تعاندى
ما انت عارفة انى فلاح
وانى بحب الزرعة والمية
وانى لو اطول أسقى أرضى من عنيى
وانا بحبك صحيح
بس ماليش الا هى
وان كان لى خير فيكى
ف الخير أصله هى
يبقى ما تزعليش
أما أسهر ليالى فيها
وأحكى فيها شوية
ده اللى يفوت أرضه
يفوت عرضه
ويعيش من غير قضيه
يا حبيبتى ده أجمل احساس ف الدنيا
الواحد يرتاح فى ضلة ارضه
ياكل لقمة ويمسح عرقه
ويحكى لها عن غرامه وحبه
ويرسم فوق ترابها فرحه
يضحك طينها الطرى ويدعى له
يلاقى البركة طارحة ف عمره
ماليش غير الفاس والمقطف
لا عمرى احايل الايام
ولامستنيها تعطف
اللى عاوزه باخده
واللى مش بطوله مش عاوزه
محدش بيعاند قدره
وينام مرتاح
ما انت عارفة انى فلاح
ودقت ياما جراح
من هنا حبة
ومن هناك حبه
وبفرح بزرع الحبة
وبستنى الحصاد
مش قولتك
كل شئ بمعاد
يبقى ليه الزعل عاد
وتقولى طريقنا طول
وانا لسه حبك عمن اول
اصبرى قرب حبنا يطرح فرح
قرب يوم الحصاد
شعر أحمد صلاح محمود
ahmedsalah124@yahoo.com