كلمات بخيت تلامس مأساة أطفال أسيوط

لم يتبق منهم غير "شوية دم "

رغم أن الشاعر الغنائي جمال بخيت كتب تلك القصيدة منذ ما يزيد عن عامين ، إلا أنها تعبر بصدق عن مأساة أطفال أسيوط الذين راحوا ضحية الإهمال واللامبالاة، بعد أن صدم قطار حافلتهم المدرسية، ولم يبق منهم إلا أشلاء، وتقول كلمات القصيدة التي تم الشدو بها في فيلم " دكان شحاتة":
مش باقى منى غير شوية ضى فى عينيا ، انا حاديهوملك و امشى بصبرى فى الملكوت
يمكن فى نورهم تلمحى خطوة تفرق معاكى بين الحياة و الموت
مش باقى منى غير شوية قوة فى ردى حسبى عليهم و انتى بتخطى
مش باقى منى غير شوية ضى فى عينيا انا مش عايزهم ، لو كنت يوم حألمحك و انتى بتوطى
فى معركة ما فيهاش و لا طايرات و لا جيش
و انتى فى طابور العيش
بتبوسى ايد الزمن ينولك لقمة ، من حقك المشروع
مش باقى منى غير شرقة فى نفس مقطوع
و انا صوتى مش مسموع
يا حلمنا الموجوع
من المرور ممنوع
مستنى لم يمر موكب سلاطينك
و مش باقى منى غير شوية كفر بشروقك
على شوية رحمة من طينك
على شوية صبر من دينك
مش باقى منى غير شوية لحم فى كتافى ، بلاش يتبعتروا فى البحر
مش باقى منى غير شوية لحم فى كتافى ، بلاش يتحرقوا فى قطر الصعيد فى العيد
بلاش لكلب الصيد تناوليهم
خدى اللى باقى من الأمل فيهم و ابنى لى من عضمهم فى كل حارة مقام
و زورينى مرة وحيدة لو كل ألفين عام
ألم الجراح يتلم
و مش باقى منى غير شوية دم
متلوثين بالهم
مرين و فيهم سم
و مش باقى منى غير شوية دم ، ما قدركش أسقيكى مواجعهم
و برضه ما قدرش أرميكى و أبعهم
يمكن فى مرة تطلبينى شهيد حاحتاج يوميها الدم يمضى على شهادتى