لما قابلتك

كنت بحبك قبل ما اشوفك
كنت بعيش وياك يا حبيبى وبعشق طيفك
كنت باحسن بنظرة عينك.. نبضة قلبك
وبلمساتك وبهمساتك.. حتى كسوفك
لما قابلتك كنت أنا عارفة إنى هقابلك
قلبى يا روحى كان متواعد هو وقلبك
والوجدان كان هو كمان ساكن جنبك
رغم ده كله طلبت عينى يومها تشوفك
لما قابلتك صبحت كل الدنيا فى عيد
والطير غنى عشان نتهنى وراح لبعيد
حتى القمر النايم صحصح.. قلتله افرح
قال مانا عارف بس أنا خايف على المواعيد
قلت يا ريت الشمس ما تطلع مهما تقيد
عايزاك إنت يا قمر الحب تحيى ضيوفك
لما قابلتك قلت لقلبى اتهنى وعيش
عيش فى الحاضر ده الهوى قادر ما تقوليش
ياما عشان فى الهوى دابوا وقالوا مفيش
فايدة فى حب وتعب القلب وليه بنحب
سألوا عيونى وانا قلتلها ما ترديش
كل حبيب طبعا وظروفه وانت ظروفك وانت ظروفك
إنى بحبك قوى يا حبيبى قبل ما اشوفك
كنت باحس بنظرة عينك نبضة قلبك
وبلمساتك وبهمساتك حتى كسوفك
لما قابلت